การจัดการความรู้ คือ อะไร

" ความรู้มีอยู่อย่างกระจัดกระจายไปทั่วแผ่นดิน ทุกแห่งทุกหนก็ว่าได้ นับวันความรู้ที่พูดถึงนี้ก็จะเลือนหาย สูญสิ้นไปเหมือนกับเจ้าของความรู้นั้นตามกาลเวลาที่ใครก็หยุดไม่ได้ "

จะทำอย่างไรหนอ ??? ที่จะเก็บความรู้นั้นไว้ เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน หรือเพื่อการเผยแพร่ไปสู่คนรุ่นหลังที่จะได้รับรู้ว่าบรรพบุรุษของตนมีคุณงามความดีอะไร

คนไทยโดยส่วนใหญ่และทั่วไปมีภูมิปัญญาดั้งเดิมมากมายที่น่าเก็บไว้ด้วยการบันทึก และเผยแพร่ความรู้นี้ไปยังผู้ที่ใฝ่รู้ใฝ่เรียน รวมทั้งอนุชนรุ่นหลังที่เกิดมากับความเจริญทางวัตถุและเทคโนโลยี ซึ่งอาจจะลืมเลือนความรู้จากธรรมชาติที่กำลังจะจางหายไปกับกาลเวลา

ผู้เขียนเป็นครู อาชีพของการเป็นครูย่อมต้องพัฒนาด้วยเรียนรู้เสริมให้ตนเองอยู่เสมอ ความรู้ที่นับได้ว่าเป็นขุมทรัพย์ก็ได้จากการอ่าน การเรียนรู้จากประสบการณ์ตรง และทางอ้อม

ผู้เขียนได้เรียนรู้จากท่านศึกษานิเทศก์ เฉลิมชัย ถึงดี ศึกษานิเทศก์รูปหล่อและอัธยาสัยดี แห่งเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์เขต 3 เกี่ยวกับ การจัดการความรู้ในโรงเรียน School Knowledge Management วิธีการคือ ที่โรงเรียนจัดอบรม แล้วกำหนด หัวปลาทู ก้างปลา แล้วก็มี คุณอำนวย คุณกิจ คุณลิขิต 1 คุณลิขิต 2 ( สมมุติบทบาทของสมาชิกในกลุ่ม ) วิธีการเขียน คือ การเล่าประสบการณ์ในการสอนของแต่ละคนที่ประสบกับความสำเร็จจนเป็นที่น่าพอใจ แล้วเขียนบันทึกไว้ แต่เวลาจำกัด ผู้เข้าอบรมจำนวนมาก จึงดูเหมือนว่าจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ตั้งความคาดหวังไว้

วันถัดมาอีก ผู้เขียนจึงขอร่วมฝึกทำ best practice อย่างจริงจังกับโรงเรียนบ้านบักดอก โดยความกรุณาของท่าน ผอ.สุธรรม สุบรรณาจ และท่าน ศน.เฉลิมชัย ถึงดี อีกครั้งหนึ่ง ซึ่งตอนนั้นผู้เขียนเริ่มเข้าใจและรู้ว่าการเขียน Best practice ก็ เหมือนกับการเขียนรายงานให้ผู้อ่านได้เข้าใจถึงวิธีการสอน เทคนิคและกิจกรรมต่างๆ และมีจุดมุ่งหวังที่จะเก็บความรู้นี้ไว้เป็นหลักฐานด้วย

การจัดการความรู้อันน้อยนิดของผู้เขียนได้เริ่มแพร่ขยายเป็นบันทึกลงใน blog บ้าง เล่าสู่กันฟัง แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับครูบ้าง และมีแนวความคิดจากการที่เคยไปเป็นครูเอเอฟเอส แลกเปลี่ยนที่อเมริกา 1 ปี จึงคิดว่าจะนำเรื่องราว ประสบการณ์ต่าง ๆ มาเขียนลงใน blog หากมีเวลา ซึ่งผู้เขียนได้ทำหน้าที่ครูอย่างมีความสุขและฝึกเด็กไทยให้หัดเรียนรู้ภาษาอังกฤษ

เนื่องจากผู้เขียนมีความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์เล็กน้อย มีความรู้สึกว่าคอมพิวเตอร์มีประโยชน์ต่อการจัดการศึกษาอย่างมหาศาล จึงได้เข้ารับอบรมการจัดทำ web blog และได้รับความกรุณา จากท่าน ศน เฉลิมชัย ถึงดี เป็นพี่เลี้ยงที่ดีตลอดมา ทำให้ผู้เขียนเริ่มเข้าใจเรื่องของการสร้างเว็บเพจ blog และเว็บไซต์ในเวลาต่อมา ซึ่งผู้เขียนได้นำมาสอนนักเรียนให้ฝึกสร้าง web blog ของตนเอง และเรียนรู้ภาษาอังกฤษผ่าน web blog ของผู้เขียน และของเพื่อนนักเรียนในห้องด้วย ทำให้นักเรียนตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษมากยิ่งขึ้น

การจัดการความรู้ที่นำมาสู่ครูผู้สอนตามความสามารถและความใฝ่รู้ใฝ่เรียน ประกอบการพัฒนาตนเองเป็นเรื่องที่ผู้เขียนตระหนักและพยายามอยู่เสมอที่จะกระตุ้นให้ตนเองมีการพัฒนาทั้งในเรื่องการจัดการเรียนรู้ให้แก่นักเรียน ด้วยวิธีการต่างๆนานา เช่น การจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้ การจัดทำวิจัยในชั้นเรียนเพื่อพัฒนาการเรียนรู้ การฝึกปฏิบัตินักเรียนให้มีทักษะการใช้ภาษาอังกฤษตามโครงการประจำปีการศึกษาของโรงเรียน

การจัดการความรู้ก่อเกิดมานานแสนนานแล้ว แต่การจัดเก็บความรู้เหล่านั้นยังไม่เป็นระบบ และสืบค้นไม่ได้ดีเท่าที่ควร เพราะเหตุเนื่องมาจากเทคโนโลยีก้าวล้ำนำยุคอยู่เสมอ จึงทำให้การจัดการความรู้มีเสียงเหมือนจะต้องมีความรู้เรื่อง ไอที (Information Technology) จึงจะจัดการได้ แต่เป็นการเข้าใจผิดเสียแล้ว การจัดการความรู้สอดแทรกอยู่ในตัวคนทุกคนตั้งแต่เกิดจนกระทั่งดับชีวิต คน หรือ มนุษย์มีการจัดการความรู้ โดยสังเกตจากการใช้ชีวิตในสังคม การอยู่รอด การดำรงชีพ การเรียนรู้ที่จะทำให้ตนเองมีความสุขตามอัตภาพ สิ่งเหล่านี้ที่กล่าวมาเป็นการจัดการความรู้ทั้งสิ้น

แต่เนื่องจากเทคโนโลยีและความก้าวหน้า เราจึงต้องพึ่งพาความรู้ความสามารถและความถนัดตลอดจนความสนใจที่จะเรียนรู้ โดยการนำอิเล็กทรอนิกส์เครื่องมือสื่อสารมาประกอบการจัดการความรู้ เท่านั้นเองที่เปลี่ยนแปลงไปจากอดีต ดังนั้นผู้คนที่มีความสามารถในการใช้เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์คอมพิวเตอร์จึงได้เปรียบกับการจัดการความรู้ได้รวดเร็ว แพร่ขยายได้รวดเร็วตามใจคิดและปรารถนา ผู้เขียนจึงมีความสุขกับการที่รู้ว่าครูในกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ(ภาษาอังกฤษ) ทุกคนมีความตระหนักดีในการจัดการความรู้ เห็นประโยชน์และมีความพยายามที่จะจัดเก็บและนำความรู้มาแลกเปลี่ยนกันตลอดเวลาที่มีอยู่

เมื่อผู้เขียนให้นักเรียนทำงานส่ง อ่านเสร็จแล้วให้สรุปความรู้ที่ได้เป็น 3 ข้อ คือ ข้อหนึ่งได้ความรู้เรื่องอะไร ข้อสอง มีความประทับใจในเรื่องอะไร และข้อสาม นักเรียนมีข้อเสนอแนะอะไรให้ผู้เขียนบ้าง นักเรียนมีความสามารถค้นคว้าหาข้อมูล ซึ่งบางคนได้พริ้นท์งานในเว็บไซต์ของครูมาส่ง ผู้เขียนได้บอกให้ไปเขียนสรุปเป็น สามข้ออีกครั้ง แต่การจัดการความรู้ให้แก่นักเรียนโดยวิธีการใช้อินเตอร์เนตและเครื่องคอมพิวเตอร์นั้น มักจะมีข้อจำกัด เพราะนักเรียนทุกคนไม่ได้มีเครื่องคอมพิวเตอร์ที่บ้าน ซึ่งจะทำให้ผู้ปกครองเดือดร้อนในการนำพานักเรียนไปที่ร้านอินเตอร์เนต เพื่อที่จะทำงานมาส่งครูของเขา

แต่เมื่อพบกับปัญหาและข้อจำกัด ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่คิดทำอะไรเลย ผู้เขียนได้พยายามทุกหนทางที่จะเก็บเล็กผสมน้อยในเรื่องของความรู้ ถึงแม้ว่าจะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไม่ได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยก็ตาม แต่ก็คิดว่าดีกว่าที่จะไม่ทำหรือไม่ขยับทำอะไรเลย นักเรียนหลายๆคนทีศักยภาพแบบเหลือเชื่อ นักเรียนมีความสามารถทางการใช้เครื่องมือสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ มีความสามารถติดต่อสื่อสารกับครูได้โดยการใช้อีเมลล์ หากครูผ้สอนหรือผู้เขียนไม่คิดที่จะดำเนินการในเรื่องการเรียนผ่าน blog จะไม่ได้ล่วงรู้ว่าขีดของศักยภาพของนักเรียนนั้นมีมากแค่ไหน ผู้เขียนไม่ขีดจำกัดความสามารถของเขาเพียงแค่นำข้อจำกัดมาอ้าง เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยยากในการจัดทำงาน เมื่อนักเรียนเหล่านี้เติบโตขึ้นไปเรียนใน ชั้นอุดมศึกษา พวกเขาจะได้วิธีการเรียนรู้ด้วยตนเอง จัดการความรู้ของตนเองอย่างมีศักยภาพและมีความหมาย ผลผลิตที่ผู้เขียนคาดหวังจะได้เป็นจริงอย่างที่ครูทุกคนใฝ่ฝันไว้

เคล็ดลับการเขียน Scholarship Essay ให้โดนใจคณะกรรมการ

เคล็ดลับการเขียน Scholarship Essay ให้โดนใจคณะกรรมการ

จากประสบการณ์ที่มี จากการเป็นนักเรียนทุนมูลนิธิโรเกชั่น แล้วเขียน Essay เพื่อขอรับทุนไปศึกษาดูงานที่ต่างประเทศ ทำให้รู้ว่า ถึงแม้ว่าการเขียนในหัวข้อที่ดูน่าเบื่อสำหรับการเขียน Scholarship Essay ก็สามารถทำให้ดูน่าสนใจได้ หากว่าวิธีการเล่าหรือเขียนของคุณเป็นวิธีที่แปลกใหม่

ในการเขียน Scholarship Essay มีวัตถุประสงค์สำคัญอยู่สองสิ่ง คือ การเขียนเพื่อให้คณะกรรมการเชื่อว่าคุณนั้นเป็นผู้ที่เหมาะสมจะได้รับทุนการศึกษา และทำให้คณะกรรมการทราบถึงความสามารถที่หลากหลายของคุณ ที่มิได้จำกัดเพียงแค่คะแนนสอบหรือเกรดเฉลี่ยที่สูงเท่านั้น

ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับเคล็ดลับการเขียน Scholarship Essay เพื่อเป็นประโยชน์แก่น้องๆ หรือผู้ที่กำลังจะสมัครขอทุนการศึกษา
1. ตอบคำถามให้ถูกต้อง คุณสามารถทำตาม 12 ข้อถัดไปได้ แต่หากคุณตอบไม่ตรงคำถามนั้น คุณก็ไม่สามารถที่จะชนะใจกรรมการและได้รับทุนการศึกษา
2. ใช้ความคิดสร้างสรรค์ แม้ว่าหัวข้อในการเขียน Essay ของคุณอาจดูน่าเบื่อ แต่หากคุณใช้ความคิดสร้างสรรค์ คุณก็สามารถทำให้มันดูน่าสนใจขึ้นมาได้เช่นกัน ยกตัวอย่างเช่น หากคุณเขียนเกี่ยวกับการแข่งขันด้านฟุตบอลที่คุณได้รับการฝึกฝนมา คุณไม่ควรที่จะเริ่ม Essay ของคุณโดยเริ่มว่า "I worked long hours for many weeks to train for XXX competition." คุณอาจเขียน "Every morning I awoke at 5:00 to sweat, tears, and blood as I trained to bring the Thailand football trophy to my hometown."
3. เป็นตัวของคุณเอง คณะกรรมการต้องการทราบเกี่ยวกับตัวคุณและความสามารถในการเขียนของคุณ ดังนั้นคุณควรเขียนสิ่งที่มีความหมายและออกมาจากใจ ในบางครั้งอาจจะไม่ได้ออกมาจากการกระทำของคุณอย่างเดียวก็ได้ หากคุณสามารถทำได้นั้น Essay ของคุณก็จะเป็นเอกลักษณ์ หลายคนที่เดินทางไปต่างประเทศหรือชนะการประกวด แต่ความรู้สึกของคุณที่มีต่อประสบการณ์เหล่านี้จะทำให้คุณโดดเด่นกว่าผู้อื่น และควรหลีกเลี่ยงการเขียนเกี่ยวกับเรื่องที่คุณมีประสบการณ์ไม่มากนัก
4. อย่าใช้คำศัพท์วิชาการ มีหลายคนเป็นจำนวนมากที่คิดว่าการใช้คำศัพท์ที่ยาก คือการเขียน Essay ที่ดี การใช้คำศัพท์ที่ยากสามารถทำได้ หากคุณใช้อย่างเหมาะสมกับประโยคและกับสไตล์การเขียนของคุณ 5. ใช้สไตล์การเขียนที่ชัดเจน การเขียน Essay ที่ดีนั้น คุณควรจะเขียนแบบเจาะจง อย่าเขียนในลักษณะกว้างๆ ให้รายละเอียดและอธิบายถึงเหตุผลให้แก่คณะกรรมการอย่างเพียงพอและอย่างน่าสนใจ
6. ใช้เวลาในการเขียนบทนำให้มากที่สุด คณะกรรมการมักจะใช้เวลาเพียงแค่ 1-2 นาที ในการอ่าน Essay ของคุณ ดังนั้น บทนำของคุณควรจะดึงดูดความสนใจของผู้อ่านตั้งแต่เริ่มต้น ไม่ใช่เรื่องแปลกหากคุณจะแก้บทนำใหม่หมด หลังจากคุณเริ่มเขียนเนื้อหาของ Essay ของคุณ อย่าสรุปเรื่องราวทั้งหมดของคุณในบทนำ ลองถามตัวเองว่าเพราะสาเหตุใดผู้อ่านอยากจะอ่าน Essay ทั้งหมดของคุณ หลังจากอ่านบทนำ หากการเขียนบทนำของคุณ คือการสรุปทั้งหมด คณะกรรมการก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องอ่านเนื้อเรื่องที่เหลือของ Essay คุณสร้างความแปลกใจหรือความลึกลับในบทนำของคุณ ไม่จำเป็นเสมอไปว่าตั้งแต่ประโยคแรกของ Essay คุณนั้นจะต้องเขียนเกี่ยวกับเรื่องที่คุณตั้งใจอย่าง 100% ตั้งคำถามหรือประเด็นให้คณะกรรมการสนใจอ่าน Essay ของคุณ ทำให้ผู้อ่านรู้สึกคล้อยตามอารมณ์ความรู้สึกของคุณที่คุณต้องการจะสื่อให้คณะกรรมการ
7.เนื้อเรื่องของคุณต้องเชื่อมโยงกับบทนำ บทนำของคุณควรดูน่าสนใจ และเนื้อหาในเนื้อเรื่องจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเชื่อมโยงกับบทนำของคุณ
8. ใช้คำเชื่อม ผู้สมัครบางคนละเลยที่จะใช้คำเชื่อม คุณจำเป็นจะต้องใช้คำเชื่อมระหว่างย่อหน้าในเนื้อเรื่องของคุณเพื่อที่จะทำให้การเรียงลำดับการเล่าเรื่องของคุณเป็นไปอย่างถูกต้องและทำให้ผู้อ่านไม่สับสน คำเชื่อมนั้นไม่จำเป็นเสมอไปว่าจะต้องเป็นคำว่า as a result, additionally, while อาจจะใช้คำที่เป็น key word ในการทำให้ความคิดต่างๆประสานกันก็เป็นได้
9. บทสรุปมีความสำคัญมาก บทสรุปเป็นโอกาสสุดท้ายที่คุณจะสามารถโน้มน้าวให้ผู้อ่านเชื่อว่าคุณเป็นผู้ที่เหมาะสมกับการได้รับทุนการศึกษา หรือให้ผู้อ่านประทับใจกับความสามารถของคุณ ควรหลีกเลี่ยงการสรุปบทความทั้งหมดของคุณโดยเฉพาะ Essay ที่สั้น และควรไม่ใช้คำ เช่น in conclusion, in summary, to conclude
10. หันไปทำอย่างอื่น เว้นไปอย่างน้อยหนึ่งอาทิตย์ในการทบทวน Essay ของคุณ และกลับมาดูใหม่อีกหลังจากนั้น เพื่อคุณจะได้มั่นใจว่าสิ่งที่คุณเขียนไปนั้นดีพอหรือไม่
11. นำ Essay ของคุณไปให้ผู้อื่นอ่าน และขอให้ผู้อ่านตอบคำถามต่อไปนี้ขณะอ่าน Essay ของคุณ Essay นี้เกี่ยวกับเรื่องใด ส่วนใดของ Essay ที่ดีที่สุด Essay นี้มีอะไรที่น่าประทับใจหรือน่าจดจำมากที่สุด ส่วนใดของ Essay ที่แย่ที่สุด ส่วนใดของ Essay ที่ยังสับสนหรือต้องการคำอธิบายเพิ่มเติม ส่วนใดของ Essay ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับหัวข้อหลักของ Essay ทุกประโยคใน Essay นี้มีความสำคัญหมด หรือไม่ มีประโยคไหนที่สามารถตัดออกไปได้หรือไม่ Essay นี้ได้กล่าวถึงความเป็นตัวตนหรือบุคลิกลักษณะนิสัยของผู้เขียนหรือไม่ และที่สำคัญ หากคุณเป็นคณะกรรมการ คุณจะพิจารณาให้ทุนการศึกษาแก่ผู้เขียนหรือไม่
12. ตรวจแก้ใหม่ คุณไม่สามารถเขียน Essay ที่ดีได้ หากคุณไม่ได้ตรวจแก้ใหม่ คุณถูกจำกัดคำในการเขียน ดังนั้นคุณจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องใช้คำอย่างชาญฉลาด จงลบทุกประโยคที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับหัวข้อหลักของคุณ คุณได้ใช้คำเชื่อมในการเขียนหรือไม่ ประโยคเริ่มต้นและบทสรุปของคุณเป็นเพียงแค่การย่อเนื้อเรื่องหรือไม่ คุณมีข้อผิดพลาดด้านไวยากรณ์หรือไม่

ขอให้โชคดีในการเขียน Essay เพื่อขอรับทุนนะคะ....

A good teacher in my View

บทความนี้ข้าพเจ้าเขียนขึ้นปีที่แล้ว เมื่อครั้งที่ข้าพเจ้าไปเป็นครูที่โรงเรียน Northcoast preparatory and Performing Arts Academy in USA....ได้รับแรงบันดาลใจจากการสังเกตการทำงานของ Dr.Jean Bazemore ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนแห่งนี้ และบทความนี้ได้รับการพิมพ์เผยแพร่ใน วารสารและเวบไซต์ ของ มูลนิธิเอเอฟเอส อเมริกา นิวยอร์ค

********************************************************************

A GOOD TEACHER IN MY VIEW
ครูที่ดีในมุมมองของข้าพเจ้า


" Give me a fish and I eat for a day, teach me to fish and I eat for a life time."

This is the difference a teacher can make in a person's life......
ให้ปลาแก่ฉัน ฉันได้กินเพียงวันเดียว สอนฉันตกปลา ฉันได้กินตลอดชีวิต


What makes a good teacher ?
อะไรทำให้คุณเป็นครูที่ดีได้?

Who is the best teacher ?
ใครคือ ครูที่ดีที่สุด

I fear answering this , knowing that there are many fine teachers all with different personalities and teaching styles. I will try to determine , in my view , three of the essential qualities of a good teacher :
ข้าพเจ้า กลัวที่จะตอบคำถามนี้ อย่างที่เรารู้ มีครูดีๆ หลายคน แตกต่างกันไปทั้งบุคลิกลักษณะและสไตล์การสอน สำหรับความคิดของข้าพเจ้าแล้ว ครูที่ดีควรจะมีคุณลักษณะที่ดีดังนี้

1. Basic knowledge of his / her subject.
มีความรู้ในเรื่องที่จะสอน

2. A passion for teaching - born of the belief that everyone has the ability and the

right to an education.
มีความปรารถนาดีที่จะสอน -เชื่อว่าทุกคนสามารถสอนได้

3. Good communication skills.

มีทักษะในการสื่อสารที่ดี



Back ground knowledge is both the grasp of a realm of knowledge and a way of

Looking at the world. It is not only an affair of the classroom , but also at its best ,

knowledge is a way of life. It requires curiosity and the ability to find new meaning

in familiar data , the ability to understand things in context , and to relate minute data

to general theories. With out a basic knowledge of his/ her subject , at a teacher best

hinders the progress of his / her students. By passing along inaccurate or blatantly

incorrect information , a teacher runs the risk of endangering students and others.

We certainly want a teacher with good knowledge to teach in the medical schools!!!


I am certain that the first English language instruction I received in my fifth grade


class discouraged many of the students from continuing their English language

studies. For if they tried to use the English being taught by my first English teacher,

they would never be understood by a native speaker. Because my primary school

was very rural , we did not have the luxury of a degree English teacher. My first

English teacher had a very elementary understanding of English. She had not the

slightest idea how to pronounce many of the words in English. For example , a

simple word like " the " , she taught us to pronounce as " tee - hee ". She was doing

the best she could , but we developed many incorrect habits and misunderstandings

that were difficult to correct. After 2 years of English in Namkam village , I could

neither read nor write in English ; all I had learned was the alphabet and the numbers

0 - 100. I learned how to write my own name however , I was 1 of 3 only students

able to do so. In high school I worked very hard to improve my English , but it was

not until I went to Rajabhat Institute Buriram University that I had the chance to

study English with a native speaker . At last I began making progress!!!



The second characteristic , a passion for teaching , is not something you can learn

from a book. Nor does a high score on the TOEFL test guarantee that you will be a

good English teacher. Good teaching that encourages enthusiastic learners - comes

from within like a calling from the heart . The passion it comes to your mind that you

want to become a teacher , or you would never. The passion is important to build

personal qualities or unity of character too.


Dr. Jeanne Bazemore , the Principal of North Coast Preparatory and Performing Arts

Academy , Arcata , California is very good example this. She teaches with her head and

with her heart. She believes students can do or learn well if they are supported and

encouraged. I will not forget the cold moonlit night when we celebrated the Loy

Krathong ceremony on the Moonstone beach. Accompanied by several students and

their parents , teachers and Dr. Bazemore ( 70 years old on bundled up in a big heavy

coat ) We set the flower - filled floating bowls with the gentle waves . The light from

the candle danced across the smiling faces of everyone , warming the hearts of all. That I

knew students learned through their head and through their heart to understand other

culture and the world . Dr. Bazemore knows the name of every students and calling

them by name , always greeting students and colleagues pleasantly. She often asks a

student about something that had earlier worried him / her i.e ; Suesan , is your mother

recovering from her surgery ? , She resists being the sarcastic , or funny , when a

students makes a foolish comment in class. She tells a student the unvarnished truth ,

privately i.e ; John , I honestly suspect you...' , George , you are not working hard

enough " . She never gives up on a student , or categorize or band him / her

permanently. She is a poet , weaving with her colorful magic language from a passion

for her subject. Dr. Jeanne Bazemore is the great school principal and teacher that I

never met before !!!


The third quality of a good teacher is good communication skill with students. That is

can not found through a test either. It would be like studying acting through post. Either

you have it or you do not , if it is with you , it grows with experience. A good teacher

knows the difference between asking students to listen to you and hear you - and acting

upon it. A good teacher hear students and question them thoroughly enough to know just

how they see are confused by an issue. A good teacher show that you can change your

mind , when evidence and logic suggest it. Being on the edge of your subject and

interests ; exhibiting the some question in your field that you would have your students

feel. Perceiving the results of class as " my students know ABC " rather than " I

covered ABC in my class " and knowing the difference between two. A good teacher is

friend with students but not buddies ; the obligations of the latter relationship limit one's

freedom to teach well and caring about kids that make a difference.


Again I will use Dr. Jeanne Bazemore as an example. On the first day of school , all

students and teachers gathered in the main hall for an exercise in. Dr. Bazemore asked

students about what they can do to bring great peace and harmony into the world ?

Students worked in group of 5-6 together with freshman , sophomore , senior and junior

include exchange students. They shared ideas , discussed and presented by acting

through their ideas. Dr. Bazemore listened with her heart and critical thinking how she

can teach students to become a good people in this world ?....


This school , North Coast Preparatory and Performing Arts Academy ( NPA ) formerly

known as Big Lagoon Charter school presents a rigorous college preparatory program

with a strong emphasis on the arts and sciences. Their curriculum includes critical

thinking , travel , musical and dramatic performances , community service , analytical

and creative writing , and university-level courses. Students are also encouraged to

participate in courses taught at College of the Redwoods and at Humboldt State

University , where Principal , Dr. Jean Bazemore , is a Professor Emeritus. She believes

in the importance of nurturing young people so that they are willing to look and see the

world around them in a new way. She seeks to " provide creative , innovative and

effective ways through which students can make positive contributions to enhance the

quality of life for themselves and for others. " In keeping with the school's mission and

vision , all NPA juniors and seniors participate in the International Baccalaureate (IB)

program and are candidates for an IB Diploma. The IB Program is a challenging ,

internationally designed two-year curriculum , and the diploma is widely recognized by

the world's leading universities. A primary goal of the IB program is to develop

inquiring , knowledge able and caring young people who help to create a better and more

peaceful world through intercultural understanding and respect. Which component of

the teaching is more important ? If it knowledge , or the ability to pass it on ? Well ; it

very much depends on the class one is teaching. If you are in a post graduate class ,

knowledge is more important than presentation. The students of the class are filtered

stuff. They expect information from the teacher. Half the knowledge is where to find it ,

but if one is teaching in a school or plus two class , the ability to communicate

is more important than the knowledge itself. Here teaching is innovation become true.

Teachers have to find independent , natural and new methods for presentation of the

subject and the topics. The emphasis has to be more on how to tell than what to tell.

Guiding the student in such a way that the student discovers the facts , assumable a

theory and figures a way to test the truth of it.


In sense everyone in the world is teacher. We teach our children , our parents , our co-
worker varies times in our lives.
How ever, some of us become success ed great teachers. I believe this happen when a teacher believes in the power of education.
When you teach with the belief that everyone can learn. When the student does not learn the way the teacher teaches, then the good teacher finds a way to teach so that the student can learn. Those who are successful in these respects alone can become good teachers at this stage. Even with a limited knowledge a person can become a good teacher , if she / he has abilities.

My mother , Mrs.Seeda Pakpain who has influenced my decision to become a teacher. She is a farmer and she finished only grade 4 but she had taught me well with all of her knowledge. She has high aptitude and good communication skill but her knowledge is limited !!. She wanted me to become an English teacher a language that she never learned but recognized it is importance as a universal language.


By believing in me and supporting me the Rogatien Foundation has inspired me , I promise myself to be the best English teacher as I can be. The Rogatien Foundation continued financial and emotional support me to come to USA as AFS Visiting Teacher Program.The Rogatien Foundation has an annual seminar to share knowledge and exchange experiences thereby helping teachers learn new methods , teaching skills and knowledge. With out my mother and the Rogatien Foundation I do not know that how far I could...... THANK YOU SO MUCH that you be here for me.